Home

U bent hier

Home

 

Zullen we de prijs betalen die nodig is om de cacaoproducenten een leefbaar inkomen te garanderen?

“Maak je geen zorgen, boeren laten cacao niet vallen.” De titel van een recent artikel dat de toekomst van het gewas tracht te schetsen stelt menig chocolade liefhebber gerust. Maar hoe verder men leest, hoe duidelijker het wordt dat de situatie voor de kleinschalige cacaoproducenten in West-Afrika toch niet zo rooskleurig is. En toch blijft cacao voor veel kleine boeren de beste optie. In Ivoorkust, ’s werelds grootste leverancier van cacaobonen, zijn er simpelweg geen alternatieven die de boeren een relatief stabiel inkomen en landveiligheid bieden. Maar dat maakt er nog geen goed businessmodel van.

Ondanks de vele inspanningen van de industrie en andere actoren om cacao duurzamer te maken, werden de winsten in productiviteit gecompenseerd door lagere farmgate-prijzen, waardoor de netto voordelen voor de producenten tot een minimum werden beperkt. En zo leeft de meerderheid van de cacaoboeren onder de armoedegrens, wat de oorzaak is van vele andere endemische problemen die we maar al te goed kennen, van kinderarbeid tot massale ontbossing.

Zelfs Fairtrade cacaoboeren ontsnappen niet aan deze realiteit. Onze nieuwe studie naar huishoudinkomens onder cacaoboeren in Ivoorkust legt een harde realiteit bloot. Eentje die dringend verdere actie vereist.

Cacao beans Côte d'Ivoire

Inkijk op het terrein – cacaoplantages in Ivoorkust

Stel je een typisch boerenhuishouden voor in Ivoorkust: een koppel, begin vijftig jaar, met zes kinderen thuis, waarvan eentje de leeftijd heeft bereikt om te helpen op de boerderij. Ze bezitten zo'n 6 hectare land, waarop ze voornamelijk cacao verbouwen. Maar er is ook wat weegbree, cassave en groenten te vinden, voor eigen consumptie. Wat er daar nog van over is, wordt op de lokale markt verkocht. De kosten van een behoorlijke levensstandaard (of een ‘leefbaar inkomen’) voor dit huishouden worden geschat op 6.133 US dollar per jaar. Dat omvat een voedzaam dieet, degelijke huisvesting met goede sanitaire voorzieningen, schoolgeld voor de kinderen, gezondheidszorg en enkele andere essentiële behoeften, zowel als een kleine voorziening voor onverwachte gebeurtenissen. Maar het gemiddelde huishouden verdient slechts 2.700 US dollar - onder de extreme armoedegrens van de Wereldbank. Slechts 12 procent van de cacaohuishoudens in het onderzoek verdient of overschrijdt momenteel een leefbaar inkomen.

De missie van Fairtrade is om kleinschalige producenten door handel in staat te stellen om via een leefbaar inkomen hun toekomst in eigen handen te nemen - en op veel plaatsen werkt ons model. Maar dit onderzoek benadrukt dat de diepgewortelde problemen in Ivoorkust cacaoboeren beletten om een fatsoenlijk inkomen te verdienen. Er is veel meer actie nodig om deze armoedeval om te keren.

Laten we teruggaan naar ons doorsnee huishouden. Ze produceren momenteel nauwelijks meer dan 400 kilo cacao per hectare. Dat is slechts de helft (of zelfs een kwart, afhankelijk van wie je het vraagt) van wat als een haalbare opbrengst wordt beschouwd als je goede landbouwpraktijken implementeert. Om hun opbrengsten te verhogen, moeten ze in de toekomst nieuwe bomen planten, meststof kopen en extra arbeid verrichten – terwijl hun inkomsten maar net voldoende zijn om hun gezin te voeden. Zonder de middelen om in de boerderij te investeren, blijven de rendementen dus laag.

De Fairtrade minimumprijs is tot nu toe vastgesteld op basis van de gemiddelde kosten om op een duurzame manier cacao te produceren. Er wordt dus geen rekening gehouden met de extra investeringen die nodig zijn om de productiviteit te verhogen. We zijn ons prijsmodel aan het herbekijken, en we zullen rekening houden met deze aspecten, inclusief wat nodig is om duurzame opbrengsten te behalen. Een echt duurzame prijs zou een kleinschalige boer in staat moeten stellen om deze kosten te dekken én een marge te bieden om een ​​leefbaar inkomen te ondersteunen.

Hoewel er nog steeds gegevensanalyses plaatsvinden om een ​​"referentieprijs voor een leefbaar inkomen" vast te stellen - of de prijs die nodig is om een ​​leefbaar inkomen te ondersteunen, gegeven bepaalde parameters van adequate productiviteit en levensvatbare bedrijfsgrootte - kunnen we zeker en vast voorspellen dat dit aanzienlijk hoger zal zijn dan de huidige marktprijs. Wanneer we producenten en handelaren raadplegen over hoe men een duurzame prijs kan implementeren - bewust van het feit dat boeren hun bonen moeten kunnen verkopen en dat Fairtrade vandaag reeds het certificatieschema is met de hoogste premietoeslag - wordt het duidelijk dat het overbruggen van de kloof geen eenvoudige zaak is.

Het hoofd van ons typische huishouden is lid van een Fairtrade gecertificeerde coöperatie, samen met zo'n 500 andere boeren. Laten we aannemen dat de coöperatieve leden gezamenlijk 2.000 ton cacaobonen produceren, maar er slechts in slagen om een kwart te verkopen aan Fairtrade-voorwaarden, terwijl de rest op de conventionele markt wordt verkocht. Als gevolg hiervan verwateren de voordelen van een duurzame prijs, omdat deze worden verdeeld over alle leden van de coöperatie.

New cacao tree Côte d'Ivoire

Roadmap naar een leefbaar inkomen voor de cacaoproducent

De Living Income-strategie van Fairtrade is dus een evenwichtsoefening. Prijs speelt een cruciale rol binnen een holistische benadering om een leefbaar inkomen te garanderen, maar we kunnen de prijs niet op een niveau stellen dat resulteert in een lagere omzet. Terwijl we de productiviteit verbeteren, moeten we ook maatregelen treffen om overaanbod te voorkomen. En we moeten coöperaties voor kleine boeren versterken, zodat ze hun bedrijven efficiënt en transparant kunnen runnen, waardoor de hoogst mogelijke waarde voor hun leden wordt gecreëerd. We zullen dit holistische model in de praktijk brengen met toegewijde, toekomstgerichte partners, in billijke partnerschappen met coöperaties, om het bewijs te leveren dat het leefbaar inkomen voor cacaoproducenten haalbaar is.

Door de bevindingen van deze studie te delen, proberen we meer bekendheid te geven aan de uitdagingen die er zijn in de wereldhandel. We hopen dat het zal bijdragen aan de inspanningen van iedereen die zich inzet voor het bereiken van het belangrijkste doel van de VN voor duurzame ontwikkeling, het uitroeien van armoede en iedereen die de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens hoog houdt, waarin staat dat "iedereen die werkt, het recht heeft op een rechtvaardige en gunstige verloning die voor zichzelf en zijn gezin, dat een bestaan ​​garandeert conform de menselijke waardigheid". Kleine boeren die hun eigen grond bewerken, hebben dus recht op een leefbaar inkomen. Overheden, handelaars, chocolademakers, detailhandelaren, consumenten en de boeren zelf dragen allemaal de verantwoordelijkheid om de noodzakelijke veranderingen te realiseren.

Chocolade zal niet verdwijnen. Maar zullen we blijven toelaten dat cacaoproducenten in diepe armoede leven, of gaan we de prijs betalen die nodig is om duurzaam levensonderhoud te bereiken?

Translation based on the article by Carla Veldhuyzen van Zanten, Senior Advisor Sustainable Livelihoods @ Fairtrade International, on 09/04/2018.

Word een Fairtrade@Work bedrijf
Word een Fairtrade@Work bedrijf
Schrijf u nu in!
Kantine en Bedrijfsrestaurant
Een ruim aantal Fairtrade producten in uw maaltijden.
Beroepskledij
Gespecialiseerde leveranciers in Fairtrade katoen